22 Mayıs 2014 Perşembe

ÇOCUK DEDİĞİN

Çocuk dediğin; uslu oturur ,büyüklerin 
sözünü dinler.
Çocuk dediğin; "yapma" deyince yapmaz,
"yat" deyince yatar.
Çocuk dediğin; önüne konanı yer,
yeni icatlar çıkarmaz
Çocuk dediğin; ders çalışır, 
dik kafalılık etmez.
Çocuk dediğin; çok soru sormaz,
karşılık vermez.
Çocuk dediğin; paylanınca önüne bakar,
evi dağıtmaz.
Çocuk dediğin; herşeyi istemez,
her duyduğunu söylemez.
Çocuk dediğin; anasından,babasından
korkar, "şimdi seni gebertirim" 
denince suspus olur.
Çocuk dediğin; her önüne gelenle
oynamaz, büyüklerin vurduğu yerde 
gül biteceğini bilir.
Çocuk dediğin; verilen öğütlerin 
dışına çıkmaz, ağaca da çıkmaz,
kapının önüne çıkar.
Çocuk dediğin; durmadan ıslık çalmaz,
yemekten önce mandalina yemez.
Çocuk dediğin; hep top peşinde 
koşmaz, kuş peşinde de koşmaz,
kız peşinde de koşmaz.
Çocuk dediğin; büyüklerin bir dediğini
iki ettirmez, zırtpırt televizyonu açmaz.
Çocuk dediğin; söylenen işten kaçmaz,
anasının babasının odasını açmaz,
kapı çalınınca, koşup kapıyı açar.
Çocuk dediğin; insanın tepesine binmez,
akşama kadar bisiklete de binmez.
Çocuk dediğin; kimsenin dalına 
basmaz, ıslak yerlere de basmaz.
Çocuk dediğin; sofrada adam gibi 
oturur, büyüklerin yanında oturmaz,
haytalık etmez.
Çocuk dediğin; çocukluğunu bilir,
saygı-sevgi bilir, dersini de bilir.
Çocuk dediğin; insanın kafasını şişirmez,
pırtlatmak için avucunu şişirmez,
çok gülmez.
Çocuk dediğin; çağrılınca gelir,
yemek saatinde eve gelir,
yüzüne bakılınca kendine gelir.

BÜYÜKLERE GELİNCE...
Onlar büyüktür ve her şeyi yapabilirler. 
Ve çocuklar yaşlanıp ölünceye dek, 
her şeyi sadece büyüklerin yapabileceğine
inanarak yaşarlar.