16 Şubat 2015 Pazartesi

GÖL OLMAYI BIRAKIP DENİZ OLABİLMEK…
Bazen öyle anlar olur ki insan karamsarlıklar içinde kaybolduğunu hisseder. Ama şu bir gerçek ki hayat bu ne zaman karşımıza ne çıkarır bilinmez. Hiç ummadığımız anda engeller çıkarır bizi yorar ama bezende hiç olmayacak güzellikleri karşımıza çıkarır ummadığımız anda. Evet, öyle zaman oluyor ki hayattan bıktığım, tat almadığım, yaşanmaz dediğim yerde küçük bir şeyin bile beni mutlu ettiği anlarımız olmuyor mu?
Bir çok zaman bu soruyu hep sorarım kendime ve bir çok insanında sorduğundan eminim.. Hayat her şeye rağmen güzel midir yoksa biz mi güzelleştirmeye çalışıyoruz kendimizi mi avutuyoruz diye.
Hayatta gerektiğinde her şeyden memnun ve mutlu olunması gerektiğini çok iyi öğrendim mutlu olduğum zamanlarımın yanında mutsuz anlarımızda olacağını çok iyi bilerek hayatımı sürdürmem gerektiğini biliyorum hayatta mutluluk olmasa acının, kederin ne demek olduğunu acı üzüntü keder sıkıntılar olmasa mutluluğun nasıl bir şey olduğunu tadının nasıl olduğunu hiç bilemeyiz.Hayat sadece mutlu olan insanlarla kurulu olmadığına göre Sıkıntılarda hayatın bir parçası...
Önemli olan acıyı üzüntüyü sıkıntıyı nereye hapsettiğinizdir.
Göl olmayı bırakıp deniz olmanız dileğimle…
Selam ve muhabbetlerimle….